Bir Garip Doğum Günü Yazısı | Erkekler İkiye Ayrılır

Geçtiğimiz günlerde malum doğum günümü kutladık. Kutladık dediysem de son senelerde ilk kez bir yerde toplanıp oturmadan geçirdiğim bir doğum günü oldu.

Sevgili ve iki samimi arkadaşla kutladım diyebilirim. Tabii benim gibi sesi, gürültüyü sevmeyen adam için bulunmaz nimet oldu, güzel oldu.

Bunların ötesinde aylardır beklediğim, neler olcak diye planlar kurduğum hediyemi aldım.

Kutuyu açtığım andan itibaren klasik Eren tepkisizliğiyle o günü bitirdim, hala daha o konuda çok bir şey söyleyebilmiş değilim.

Fenerbahçe'nin renkleriyle hazırlanmış hediye paketleri, tek tek elle yapılmış ipler, kutular..

İçinde O'nun sevgisi, hayallerimiz, yaşadıklarımız vardı.

Ve ben o andan itibaren oturup düşünmeye başladım.

Bundan 8 ay öncesine kadar bir sevgilim yoktu. Henüz aşık olmamıştım. Birisini bu derece kaybetmekten korkmuyordum. Doğum günüm nasıl geçecek diye merak etmiyordum. Acaba bana ne alınacak demiyordum. Sekiz ay önce umursamazdım, bıkkındım, sıkkındım.

Şimdi;

Birisi benim için uyanıyor, ilk beni düşünüyor, ilk bana mesaj atıyor. Benim için hayal kuruyor, beni merak ediyor, beni kıskanıyor..

Ben ilk defa aşık oldum, ilk defa bu kadar kıskanıyorum, ilk defa birini kaybetmekten bu derece korkuyorum, ilk defa gözüm bu kadar karardı ve ben ilk defa O'ndan başka kimseyi umursayamıyorum.

Yani çok garip.

Sanki O'ndan öncesi yoktu, sanki her şey yeni başladı. Ben sanki O'nu bulmak için yaşamışım ve ben sanki hep formalite icabı yaşamışım.

He bir de şeyi farkettim ki bunlar yazılamayan şeylermiş, anlatılmıyor.

Ama şeyi söyleyeceğim: İki çeşit erkek var. Şanslı olanlar ve olmayanlar. Bir de dünyanın en şanslı erkeği var.


Ben dünyanın en şanslı erkeğiyim. Bana hayran olan iki tane kadın var. Bu sene ikisinden de dünyanın en güzel hediyelerini aldım. Birisi benim kandımdan, birisi öte benim canımdan.

Bundan böyle hayallerimin, planlarımın, yaşamımın tutunacağı dal belli, yol belli.

Yaşamaktan zevk alıyorum, doya doya hayal kuruyorum. Korkularım yok, soru işaretlerim yok.

Öyle güven veriyor ki bana ''Yaparım!'' diyorum ama her şeyi.. Meslek hayatı mı? Gelecek mi? Aile ilişkileri mi?

Yaparım. Hepsi elimde olan şeyler ve diğer elimde de O'nun eli var.

Dedim ya benden güçlüsü, benden şanslısı yok.

Ve yapabileceğim tek şeyi yapıyorum, şükrediyorum. Hep böyle sürsün, O hep olsun..

----

Kardeşim benden beş gün sonra doğduğu için ortak bir pasta alma kararı verdik ve her yerde olduğu gibi Fenerbahçe'yi oraya da koyduk. Aslında kesmek kötü oldu ama o işi annem yaptı, sorun yok. Öncelikle pastayı alırken -ki ekinin ayrı yazdılığını görmeyi diliyorduk ama o da olmadı, sağlık olsun.