Penceremden #21

-Pencere açılsın.

- Son yazıdaki dibe vuruştan sonra penceremden ile dönmek beni sevindiriyor, sizi sevindiriyor mu bilemem.

-Merak edenler için; babamızla pek tabii dersler yüzünden bir harbe girdik ama sonu çok iyi bağlandı. Herkes içindekileri söyledi ve güzel oldu. Babama her şeyi anlattım, üzerimdeki stres azaldı ve kafayı toplar toplamaz bloguma bu yazıyı yazıyorum.

-Her devrin kendine özel bir saç kesim tarzı oluyor sevgili okur. Biz ise uzun ve kısa saçın aynı anda moda olduğu devrin çocuklarıyız. Her türlü kısa saç daha güzel, benim gibi koca kafa olmayanlar için. Bunun yanında deli gibi uzatılıp sonra aşırı derecede kısaltılan saçın, her zaman kısa olan saçtan daha iyi olduğu konusunda da her türlü kavgaya girmeye hazırım.

-Hayatımda ilk defa taslaklara yaptığım belirli tespitleri yazmadan penceremden yazıyorum ve şu ana kadar iyi gittik sayın okur.

-En çok tiksindiğim şeylerden biri de 12'yi 10 geçe ''Abi yarın hallederiz ya, konuşuruz.'' deyince ''Bugün lan bugün saat 12'yi geçti'' diyen adam sanırım. 10 dakikayı da atla be güzel adam, aramızda lafı mı olur?

-'Aga' ne pis bir hitap yahu? Kullanmayın ulan şunu.

-Üniversite hayatım boyunca ilk defa ''Final'' kavramını yürekten yaşıyorum. Ne kötü şeymiş arkadaş çalışıp çalışıp itsediğin notu alamamak? Ben zerre çalışmadan gidip geceleri de uykumu alıyordum. Kötü geleceğini bile bile üzülme gibi bir şansın da yok. Şimdi üç saat uykuyla gidiyorsun, bir de üzerine ters köşe yapıyorlar. Oldu ya, oh.

-Köfte yiyeceğimizi duyunca ''Huhuhuhuhu'' diyerek kaşlarını yukarıya doğru oynatan bir sevgilim var.

-Ayrıca bu sevgilim yetmezmiş gibi bana sabaha kadar dua ediyor ve biz çift olarak böyle şeylere inanıyoruz. Yani o dua ediyor, benim sınavda tak diye formül aklıma geliyor. Sonra en son sınavda 40 dakika bir şey yapamamışken hoca gelip ''Zamanı sorun etmeyin, yarım saat uzatıyoruz'' diyebiliyor ve ne tesadüftir ki ben tüm soruları çat çat yapıyorum. Nah tesadüf işte-sesi duydunuz mu?-, tesadüf diye bir şey yok. Bu yüzden inanmıyorum tesadüflere.

-Twitter ahalisi hava durumu olmasaydı ne yapacaktı acep?

-'Kral Tv Ödülleri' oldu da aklıma geldi. Allah'ım! Böyle bir heyecan yok. Küçükken o Kral kanalında yukarıda gün saymaya başlandığında ben de gün saymaya başlardım. Benim için çok büyük bir heyecandı. O gün geç yatılacak, şarkıcılardan hangisi ödül alacak falan günlerce hayalini kurardım. Of çok büyüdüm ben ya!

-Radyo dinlemeyi çok seviyorum. Hiçbir şey yerini tutmuyor. Size de söyliyeyim dedim.

-He bir de ''David Copperfield'' gösterisini Star verecekti. O geceyi o kadar heyecanla bekliyordum ki okuldan geldikten sonra dışarı çıkmayıp evde televizyon başında beklemiştim. Tam yarım saat kala annem sofraya çağırdı. Acele gittim, yemek yiyorduk ki şu malum deprem oldu -ikinci büyük deprem-. Bekleyenler hatırlayacaktır tam da o gün oldu. Dışarıda anneme sulu gözlerle ''Ama ben kapırfiyıld'ı izleyemedim enneee'' dediğimi de net hatırlıyorum. Küçük olmak güzel şey.

-Fenerbahçe'm şampiyonluğa yürüyor. İnşallah bir aksilik olmazsa size çok fena bir yazı yazacağım ve tesadüf diye bir şeyin olmadığını tekrar kanıtlayağım. Yaptığım şeyin bu derece etkili olmasına kendim bile inanamıyorum zira.

-Kapatırken bir kez daha Doves'tan 'Kingdom of Rust' çalıyorum. Bu versiyonu inanılmaz : Tık.